Steun ons en help Nederland vooruit

vrijdag 2 augustus 2019

Een Prescan of een Ironman?

Afgelopen juni werd ik vijftig. Dat hebben we in juli grootst gevierd met vrienden, collega’s en familie. Met als persoonlijk hoogtepunt voor mij twee zelfgebrouwen bieren op de tap. Hoewel ik al heel lang bier brouw stop ik dat meestal in flesjes. Of flessen van 0,7 liter beter gezegd, anders blijf je bezig. Dat afvullen op fusten klink eenvoudig maar dat is het niet. Maar om met de beroemde filosoof. P. Langkous te spreken: Ik had het nog nooit gedaan dus ik dacht dat ik het wel kon. En met de juiste adviezen en de goede materialen werd het inderdaad een succes. In augustus ga ik samen met collega wethouder Bashara en raadslid de Meij een honingbier maken. Met honing afkomstig van de bijen van het stadslandbouw project uit Hoorn. Dat heb ik overigens, zij het met andere honing, al wel een keer gedaan.

Ik kijk net zo tevreden terug op een ander hoogtepunt van dit jaar: Mijn deelname aan de Ironman. Ook dit had ik nog nooit gedaan. Sterker nog: Ik had niet eens een snelle fiets! Maar ook dit werd een succes dankzij goede adviezen, een geleende fiets van wethouder Bashara en vele uren training. Hoewel ik van te voren had bedacht het bij 1 keer te laten begrijp ik nu het verslavende effect van de triatlon. Ik was gewaarschuwd en ik moet eerlijk bekennen dat het mij verbaasd dat ik er vatbaar voor ben. Maar als ik 1,5 KM kan zwemmen in 32 minuten, 40 KM kan fietsen (waarvan meer dan de helft met flinke wind tegen) en dan ook nog in 63 minuten 10KM kan hardlopen, dan moet mijn totale tijd op deze olympische afstand toch ook binnen de 3 uur kunnen liggen. Mijn vrouw ziet de bui ook al hangen: Die is bang dat ik nu (ook) een eigen peperdure tijdritfiets ga aanschaffen. Ik kan haar deels gerust stellen: Een nieuwe zal dat zeker niet worden maar wanneer u er nog 1 in de schuur heeft staan dan houd ik mij aanbevolen. Of wanneer u een nog snellere, betere of lichtere aanschaft natuurlijk. Want dat er veel geld in deze sport omgaat dat is mij inmiddels wel duidelijk. Ik blijf mij verbazen over mensen die net als ik meer dan 100 kilo wegen en dan duizenden euro’s investeren in een nieuwe fiets die een paar honderd gram minder weegt.

Inmiddels heeft de organisatie van de Ironman laten weten dat zij ook in 2020 een Ironman in Hoorn en de regio willen organiseren. Naast de onderdelen die er dit jaar ook waren, zoals een kidsrun,  een nightrun en een kwart triatlon, komt er dan ook een halve triatlon die in Ironman termen bekend staat als de 70.3. Dat betekent minstens 2 keer zoveel deelnemers als de 1600 van dit jaar. Met ook 2 tot 3 x zoveel supporters en bezoekers. De organisatie wil ook stimuleren dat de meeste van die bezoekers in de regio blijven overnachten. Een mooie kans dus voor de ondernemers in Hoorn. Hopelijk wordt het evenement in 2020 door alle ondernemers, inwoners en bezoekers in de hele regio massaal omarmd en komt de stad ver van te voren in Ironman sferen. Eigenlijk zou dat in iedere onderneming zichtbaar moeten zijn, net als in het straatbeeld en de openbare ruimte.

Voor een goed voorbeeld hoe dat zou kunnen, kunnen we kijken naar Maastricht. Maar ook iets dichter bij huis. In augustus vindt er in Alkmaar het EK Wielrennen plaats. In de stad die door veel ondernemers in Hoorn vaak als voorbeeld wordt genoemd. Daar staat al sinds begin juni een levensgrote aankondiging voor het evenement voor het station. Ook in winkels en bij de entree van de gemeente is het nu al niet te missen dat het EK er aan komt. Zoals ik het nu zie pakken de horeca, de bewoners, de winkeliers en de gemeente dit samen op en wordt er uitgekeken naar een succesvol evenement voor iedereen. Met als belangrijkste doel het op de kaart zetten van de gemeente. Niet voor (extra) omzet tijdens het evenement zelf. Evenementen als een EK Wielrennen en een Ironman kunnen, mits goed georganiseerd, een na-ijl effect hebben waarbij de stad en de regio nog jaren profiteren van extra naamsbekendheid.

Tot slot constateer ik ook nog 1 belangrijk verbeterpunt voor de Ironman van volgend jaar: De communicatie met de inwoners en ondernemers moet echt anders. Niet alleen over (weg)afsluitingen en alternatieve parkeermogelijkheden, maar ook over het evenement zelf.

Wanneer het evenement in 2020 doorgaat ben ik er zeker weer bij. Wat mij betreft dan weer niet in de VIP tent of om het startschot te lossen maar opnieuw als deelnemer. Ik weet zeker dat er meer mensen zijn die na de editie van dit jaar overwegen om in 2020 zelf mee te doen. Als ik het kan, kan jij het ook!

En die Prescan die ik serieus overwoog, ik ben toch 50 geworden, die hoeft zeker niet meer. Finishen op een olympische afstand van een triatlon lijkt mij bewijs genoeg dat het met mijn gezondheid wel goed zit.